Doe jij dat wel eens?
De wijsheid van het niet-weten toelaten en het vooral daarin durven uithouden?
Geen plan gesmeed door je mind, geen uitgestippelde route. Geen adviezen van anderen opvolgen.
Gewoon Zijn.
Zijn met datgene wat er is en leven in het hier&nu. En dan ‘gewoon’ maar zien wat er zich ontvouwt.
Het is iets wat ik zelf zo door de jaren heen steeds meer durf toe te passen. In het niet-weten zijn en dan datgene wat zich aandient toelaten. Het niet uit de weg gaan maar er ook niet direct iets mee doen.
Wat het me oplevert?
In eerste instantie dat ik me telkens ietsje minder ongemakkelijk voel in het niet-weten. Voor de gestructureerde en doelmatige steenbok die ik van nature ben een thema op zich!
Maar eenmaal in de flow van het niet-weten en dan met name het inzicht wat tot je komt, is subliem: het leven ontvouwt zich als vanzelf wanneer je durft te vertrouwen op het niet-weten en op dat wat er gebeurd, ook echt bedoelt is te gebeuren.
Het klinkt zó simpel…. 😉
